MissJeanette

September

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Tue, 18 Sep 2012 18:44:16 +0200

Vandaag liep ik op het kerkhof. Daar kom ik niet zo vaak. Maar naarmate je ouder word blijk je er vaker te moeten zijn. De pastoor leidde de dienst, zelfs de pastoor zie ik tegenwoordig regelmatig. Mijn woorden na afloop waren; Mooie woorden, Pastoor, mooi gesproken, ik schijn u tegenwoordig vaker tegen te komen. Waarop de pastoor met een glimlach antwoorde; Oh dat is meestal slecht nieuws. Nou, was mijn antwoord, de vorige keer was het een communieviering dus de weegschaal staat nog gelijk. Ik ben niet van de kerk, nooit geweest en zal het niet meer worden ook. Maar je toont je respect, en de Pastoor is wie die is. Hij staat in de schaduw, komt alleen tevoorschijn als men dat nodig acht. En dan heeft die troostende woorden. Voor elke jonge kraamvrouw, voor elk wankel huwelijk, en voor elke dochter die haar moeder moet begraven. In dienst van zijn Heer, zijn geloof, en onze mensen. Ik kijk naar de dochter die huilt, ik kijk naar mijn moeder, meer woorden heb ik niet. Ben ik sentimenteel, zwak, melancholiek, misschien, maar mijn moeder zette me daarna weer terug op de grond :Schat, nu even langs de Hema, worst halen.

Zwaluwhoeve

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Fri, 13 Jul 2012 18:58:50 +0200

Ik zal wel verwend zijn. Waar ik 6 maanden geleden nog niet wist wat een sauna was ben ik nu een verwend sauna-nest. De Zwaluwhoeve vond ik dus 3 keer niks. Badkleding- dag welteverstaan, want dat wilde Mam graag. De Zwaluwhoeve is niets meer dan een veredelde vreetschuur waar een Zwaluw op geplakt zit. En een prijskaartje, want we zijn de bekendste. Verwacht geen luxe, verwacht niks. Verwacht alleen maar dat je geld aan het einde van de dag verdwenen is aan een drankjes en dat je nergens op de dag een vakantiegevoel zal hebben. Uitverkocht werd er aan de telefoon gezegd. Nou zal wel dacht ik. Dat betekende voor ons dat we dik een uur in een lange rij moesten wachten op het inchecken. Ik had gereserveerd rond half elf, we liepen na half 12 pas de tuin in. Zonder badjassen, want sorry, ze zijn op en de wasserette is stuk. Een mooie tuin hoor, dat dan wel. En we hadden onbetaalbaar mooi weer, dat dan ook. Maar geen sauna was makkelijk toegankelijk, want vol, vol, vol. Mam had haar zinnen gezet op het bubbelbad, we zijn 4, 5 keer eromheen gelopen, vol. Uiteindelijk fluisterde ik Mam in haar oor dat ze opzichtig moest gaan krabben, ik iets zou roepen over schurft en dat dan het bad wel leeg zou lopenwe zijn uiteindelijk er maar gewoon in gekropen, andere dwingend te vertrekken. Ik zal wel verwend zijn maar geef mij de sauna in Haarlem maar of nog mooier die in Santpoort. Veel kleiner, maar vele malen netter, en mooier.

Lieve vriendin

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Fri, 13 Jul 2012 14:10:58 +0200

Ik weet dat je al jaren niet meer gelukkig was. Je man was veel weg, zakenreisjes en pleziertjes en het alleen maar winkelen met zijn creditcard was niet meer genoeg. Je kinderen worden groter en hebben je minder hard nodig, en ja, je leeftijd staat ook niet stil. Menig wijnflesje ging leeg terwijl wij, je vriendinnen, luisterde hoe je al zijn tekortkomingen opnoemde en klaagde dat je wel wat meer spanning in je leven wilde. Nou kan niet zeggen dat je de koe niet bij de hoorns vatte. Hij kwam langs en liep je van je hakken, zoiets? Eerst dachten we nog dat je die nieuwe shampoo van Andrelon had gebruikt voor meer volume in je haar. Maar niets was minder waar, je bent verliefd. En wij houden ons hart vast. Doe voorzichtig en fijne vakantie nog Estelle..

Je vriendinnen.

Gruwel-moeders

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Fri, 29 Jun 2012 17:06:40 +0200

Het is mooi weer, ik loop mee het schoolplein op. In een tel zie ik ze staan. De gruwel-moeders, in een kliek bij elkaar druk pratend en gebarend. In een andere omgeving zou ik geen enkele boodschap aan ze hebben, maar deze wereld draait om mijn jongens en dit zijn de klasse-ouders. Die wil je niet tegen je hebben. Ik kom dichterbij, en ze vallen massaal stil. In een tiende van een seconde gaat er van alles door mijn hoofd;loop ik op mijn sloffen misschien, heb ik vlekken op mijn jurk, had een van de jongens geen schoenen aan, heeft een van de jongens gisteren iets geflikt, wat ik nog niet weet, keken ze schuldig vanmorgenzucht. Ik ga erop af en zeg iets te joviaal Goedemorgen..

2 zeggen iets terug, de derde mompelt wat en de 4^e draait haar kop om. Ik loop door, mijn schouders zakken iets, ik kijk een mede-stander aan en die haalt haar wenkbrauw naar me op, ook zei heeft geen idee. Ik loop door de klas in waar ik het pakje drinken in de bak doe, ik geef een kus en kijk nog even de klas rond of ik ergens blauwe plekken zie misschien. Dan loop ik het gebouw weer uit, waar er eerst 4 gruwels stonden staan er nu 6. Perfecte kapsels, de leukste spijkerbroeken, helemaal in de make-up, terwijl ik weet dat er van die 6 geen een naar een baas moet. Ik merk dat ze geen van alle van plan zijn om op me af te stappen dus steek ik half mijn hand nog even de lucht in als groet, en loop weg, ik recht daarbij mijn rug en mijn neus wipt moedig omhoog.

Het is nu 10 jaar later, ik heb al jaren geen boodschap meer aan ze en als ik het dorp in ga, groet ik ze ook niet. Maar tot op vandaag heb ik nog steeds geen flauw idee wat ik gedaan moest hebben. En daar moet ik nu ook eigenlijk om lachen.

Hart op de tong.

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Sun, 27 May 2012 21:54:47 +0200

Ik kon mijn bek weer niet houden. Ik lulde er maar
overheen om het goed te maken. Maar het is een kwal van een vent, en ja, ik ben
adrem. Soms té.

Hij duwde de kinderwagen waar zijn liefdesbaby in lag.
Ernaast liep zijn 20 jaar jongere vriendin. De 2^e leg, zijn huwelijk
na 25 jaar gedag gezegd omdat zijn ballen jeukte. En zijn nieuwe vriendin had
nog rammelende eierstokken. En terwijl zijn kinderen uit zijn eerste huwelijk
ook al uitgevlogen zijn, maakte hij een kuch..liefdesbaby. ze liepen recht op
me af dus ik kon niet anders dan gedag zeggen, en daar hoorde ook bij dat ik
een blik moest werpen in de bak en moest zeggen;aah wat schattig. In plaats
daarvan keek ik in de bak en zei;achis dat hem nou, je midlifecrisis-baby.

Auw. Lullig. De blikken bleven even sprakeloos staan. Ik
kwam snel weer met mijn kop uit die bak vandaan en niet alleen om de schrik
maar ook omdat de liefdesbaby duidelijk iets aan het produceren was en zei
maar snel:wel weer wennen he Vaders, zon kleintje. Met de nadruk op
kleintje.

Ik lachte mijn liefste lach en liep maar snel door.

Bijstandsnorm

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Wed, 22 Feb 2012 09:10:28 +0100

Per 1 Juli gaan heel veel kinderen die nog thuiswonen alle kosten betalen voor hun vader/moeder of beide ouders. De huur, het huishouden, alles.

Nieuwe wetgeving.

Voorbeeld;

Moeder is ontslagen na 20 jaar bij de Post, en ontvangt nu een bijstandsuitkering. Haar zoon is 19 en heeft een baan op kantoor, hij verdient daarbij 1380,- netto. Dat is meer dan de norm voor een eenoudergezin dus moeder verliest haar complete bijstandsuitkering en de nog inwonende zoon kan alles gaan betalen.

Voorbeeld;

Vader en moeder in de bijstand. 2 kinderen van 18 en 15. Die van 18 verdient 1000,- per maand en die van 15 verdient 500,- per maand.

Samen (want het heet nu gezinsnorm) is dat 1500,-, meer dan de norm dus vader en moeder verliezen hun complete uitkering en de kinderen moeten alles betalen.

Ook ik krijg een aanvullende uitkering, ook mijn oudste zoon werkt. Ook ik loop hier tegenaan. Mijn zoon die wat opzij probeert te zetten moet voor mij gaan betalen. Op zichzelf gaan wonen is nog niet aan de orde, want een huisje huren is nog niet zo eenvoudig als starter. Mijn oudste zoon is nu verplicht al zijn inkomsten en bezittingen op te geven aan de sociale dienst, waarna ze mijn aanvullende uitkering weg zullen halen. Doen we dit niet, dan halen ze ook mijn aanvullende uitkering weg. Onze keus is dus duidelijk, wij gaan niet meewerken.

Ik ga geen discussie aan over mensen die onterecht in de bijstand zitten, om de simpele reden dat met alle ontslagen het tegenwoordig al heel moeilijk is om een baan te vinden. Deze wetgeving is voor zover ik kan beoordelen, stiekem zonder ruchtbaarheid erdoor gedrukt. Of zoals iemand opmerkte, we gaan terug naar 1920, kinderen draaien op voor de ellende van hun ouders. Is dit eerlijk, kan mijn zoon nog wel een toekomst opbouwen als die voor mij moet zorgen en zijn broertje? Ik zal meer uren gaan werken, dat is niet de discussie verder, maar het zal niet simpel zijn om een baan te vinden die mij boven de norm zet voor een gezin. Ik zal zoveel meer moeten gaan werken dan dat ik mijn puberzoon veel minder zal zien, en het huishouden zal opgevangen moeten worden door dezelfde puberzoon van 13.

Schoften. Ik verwacht dat al snel alle jongeren die in deze situatie terecht komen hun baan gaan opzeggen en ook thuis gaan lopen. Wat heeft het voor zin om te werken dan nog, het geld wat ze verdienen moet compleet naar pa of ma. Ze kondigen trouwens tevens aan strenge huisbezoeken te gaan doen, voor als kinderen plotseling zijn uitgeschreven, komen ze je huis bekijken, hoeveel bedden er staan! Nogmaals, een zeer schofterige wetgeving.En de kinderen die onze toekomst moeten zijn, zijn de dupe.

Oh, het gat van Griekenland zal wel kleiner worden erdoor.

Drank maakt meer kapot dan .....je denkt.

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Sat, 21 Jan 2012 17:28:09 +0100

Ongeloof....maar waar.

Moeder van 46 gaat samen met dochter van 12, boodschappen doen voor het weekend bij een lokaal supermarktje. Chips, kaas, wijntje......affijn de bekende weekend lekkere dingen. Bij de kassa mag ze geen wijn kopen want haar dochter kan zich niet legitimeren en de wijn kan wel eens voor die dochter zijn......Ik denk nog wat een overijverige supermarkt eigenaar. Niets is minder waar.

Ik hoor dat verhaal via Facebook en nu blijkt dat dat meer gebeurt. Albert Heijn heeft zelfs daar een beleid in. Dit vond ik op het Internet; http://www.liberalemedia.nl/mens-en-maatschappij/1002-albert-heijn-slaat-door-in-handhaving-drank-en-horecawet

Dus als ik bijvoorbeeld mijn boodschappen haal en mijn 13 jarige zoon gaat gezellig mee, kan ik geweigerd worden een flesje 43 te kopen. Of een fles bailey. Of een kratje bier.

En als ik hem niet meeneem, maar ze het vermoeden hebben dat ik een zoon heb van 13...........jawel. Ook dan kunnen ze je weigeren!!!!! Ik moest eerst lachen om het verhaal, nu niet meer. Betutteling, ik gruwel ervan.

Mevrouw Willeke van Ammelrooy

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Tue, 10 Jan 2012 16:48:19 +0100

Gisterenavond opnieuw gekeken naar Beatrix, Oranje onder vuur.

Het verhaal van de Oranjes boeit me niet zoveel, Bastiaan Ragas waar ik normaal wel van geniet als ik naar hem kijk pakt de rol van Willem Alexander niet helemaal. Te overtrokken. Maar een dame stijgt ver boven de rest uit...Willeke van Ammelrooy. Je kijkt met het besef dat ze acteert, maar verdomd wat doet ze dat goed. In de huid van Beatrix kruipt ze. Laten daar de aankomende Goede Tijden talentjes maar eens verplicht urenlang naar kijken. Dat is acteren. Respect!

30-12-2011

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Fri, 30 Dec 2011 09:41:22 +0100

Zag het lente worden, en toen een mindere zomer, heb plezier gehad en heb gedanst tot mijn voeten zeer deden, heb verdriet gehad en nieuwe herinneringen, zag de jongens weer een jaar ouder worden en zag meer grijze haren, heb nieuwe vrienden gemaakt en ging hardlopen, werd terug op de grond gesmeten en moest flink pas op de plaats nemen, heb gelachen en gedroomd, en kan niet wachten op een vers jaar. Kan niet wachten op de lente.

Fijne jaarwisseling en een geweldig 2012, maak mooie herinneringen.

MissJ.

Opgebrand

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Wed, 28 Dec 2011 13:23:20 +0100

Moe zijn bij het wakker worden sochtends, ik wist al niet beter. Het hoorde er dacht ik bij, en doorgaan. Doorgaan, doorgaan. En ineens reed de trein zonder mij verder, op een zijspoor. Je mag niet meer mee. Het heet officieel een burn-out. Ik krijg het mijn strot nog niet uit. Ik zag dubbel, mijn gezichtsveld was beschadigd, mijn linkerbeen en linkerarm leefde een eigen leven, en ik was zo verdomde moe. Dat was jammer, zei ik tegen de haptonoom, heel jammer. Hij haalde zijn wenkbrauwen op en vond dat ik te ver heen was.

Langzaam komt het besef, ik kan niet meer. Mijn oplaadbare batterij laad niet meer op. Wat ontspannen betekent ben ik lang geleden al verloren. Een psycholoog moet er gezocht, die zal me wel even weer in balans brengen. Maar ook zei zag al in dat dit niet binnen een week geneest.

Ik ben al 2 maanden thuis, en nog elke dag bij het wakker worden denk ik dat ik gisteren nog aan het werk was. En nog altijd moe. Het is gekomen zoals het leven gekomen is, de afgelopen 10 jaar waren niet makkelijk. Maar ik moet nu vooruit kijken, niet naar volgende week, maar naar morgen. Het glas is halfvol nog steeds, ik heb tenslotte voor hetere vuren gestaan, hier kom ik ook wel doorheen. Maar nog steeds wil het niet wennen in mijn hoofd. Ik een burn-out? IK!!! Doe normaal, vrouwen als IK zijn sterk, te sterk daarvoor.

Maar ik ben niet sterk nu, en een vriend zei tegen mij; wat zou dat, dan ben je maar even niet sterk, dat is toch niet erg?

Nee, eigenlijk niet.

Relax.......

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Wed, 21 Dec 2011 08:36:01 +0100

Voor het eerst na 20 jaar naar de sauna. Oh help, durf ik dat wel. Maar het wel willen. Zonnebankje pakken, kritisch scheren, en gaan. Samen met een vriendin van wie ik wist dat ik in haar flow wel mee kon. In de auto zegt ze ineens;oh die en die komt ook misschien, leuke vent, een vriend van me. Ik knik, maar inwendig gaan alle alarmbellen af, ken ik hem, wie is dat, is die lekker want dan ga ik stuk etc etc. Stoer vraag ik alleen of ik hem ken, en dat werd ontkent. We zien wel denk ik.

Bij de receptie word de hele boel uitgelegd en we gaan naar de kleedruimte. Allemaal kastjes met codes en daar moet de hele boel uitgetrokken worden. In een flits schiet door me heen, zou het zo ook gaan in een parenclub. Ik schud het van me af en stap uit mijn slipje. Badjas om en op verkenning. Dwars door het restaurant de toegangsdeur zoeken, die zo klein is dat je bijna moet bukken, en daar is het behaaglijk warm. Allemaal kapstokken met badjassen eraan hangend. Als een stilleven. En overal deuren waar blote mensen in of uitkomen lopen. Ik doe een schietgebedje en gedraag me of ik er dagelijks kom. We spotten het stoombad en ik besluit dat ik daar als eerste in wil, zoveel stoom dat je toch niks ziet..ik loop naar het kapstokhaakje pal naast de ingang en hang stoer mijn badjas op, klaar om naar binnen te duiken:Oh ja, eerst douchen zegt mijn vriendin.., en ik sterf een beetje, de douches zijn buiten mijn comfort-zone. Ach, wat moet dat moet, en ik vraag me af wat ik erger vind naar de tandarts of dit. Na het douchen in het stoombad trek ik bij, en langzaam voel ik alles wegglijden. Monter stap ik na het stomen vlot onder de douche en is de schaamte voorbij. We zwemmen, we stomen, en we relaxen, veel later tijdens de lunch in mijn badjas merk ik niet eens op dat mijn badjas openhangt en mijn borsten zichtbaar zijn. Ik voel me heerlijk.

We kijken een film op heerlijke hangbanken en plots staat daar de vriend voor me neus. Mijn god, nu die drempel weer nemen, en Jezus, tis nog een lekker ding ook. Ik vervloek mijn vriendin even en glimlachend kijk ik hem aan. In mijn kop al duizend excuses waarom ik niet meer mee de sauna in ga. Maar ik ben geen mietje, en de heilige maagd Maria al helemaal niet. We trekken onze badjassen uit voor de 23^ste keer die dag en duiken we de sauna in, nu ligt er tussen ons in een hele mooie vent, en mijn ogen vallen loom dicht.

Verborgen vrucht

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Tue, 01 Nov 2011 23:04:50 +0100

Als aangeschoten wild ligt ze voor hem. De sneeuw onder haar hoofd is rood gekleurd. Hij buigt zich voorover en kust haar mond. De lippen van de dood voelen stervenskoud aan.

Max Noordhoff is misdaadverslaggever bij een landelijk ochtendblad. Als zijn huwelijk met Daphne, een gedreven en succesvol advocate, strandt in sleur en ontrouw, stort hij zich vol overgave in het vrijgezellenleven. Het geluk lijkt Max weer toe te lachen als hij de twintig jaar jongere stewardess Anna Elzinga ontmoet. Ondanks het grote leeftijdsverschil worden ze smoorverliefd.

Na vijf fantastische jaren met Anna is Max klaar om nog één keer de gok te wagen, maar uitgerekend op de avond dat hij haar ten huwelijk wil vragen, slaat het noodlot toe en verandert zijn wereld in een hel. Max is vastbesloten om het mysterie dat hem zijn geluk heeft ontnomen te ontrafelen. Tijdens zijn zoektocht naar antwoorden ontdekt hij het ene na het andere verstikkende geheim uit het verleden van zijn naasten. Hij raakt verstrikt in een web van leugens, verlegt zijn grenzen en neemt langzaam afscheid van zijn normen en waarden. Balancerend op de rand van de afgrond leert hij de zelfkant van zijn bestaan kennen. Maar juist aan de rand van de afgrond bloeien de mooiste bloemen. Of toch niet?

Huiver en ontdek het ware verhaal achter The Dutch Betrayal!

Over Max Noordhoffs Amerikaanse bestsellerThe Dutch Betrayal:
Een krankzinnig spannende thriller met een ijzersterke plot. The New York Times
De verrassende wendingen zuigen je mee.  Los Angeles Times

Een schokkend en waar gebeurd verhaal waarin niets is wat het lijkt.  Chicago Tribune

www.jeroenguliker.nl

Blind in mijn ogen.

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Thu, 20 Oct 2011 21:55:42 +0200

Ik ben er zo een waar je overheen kan lopen. Jeanet doet
het wel, Jeanet zegt wel Ja, Jeanet draait haar hand er niet voor om, vraag
maar aan Jeanet.
Makkelijke naam zeker.
En zo gaat het al jaren. Ze lopen over me heen. Je zou
bijna denken dat ik het prettig vind. Maar de waarheid is dat mijn aardje het
heerlijk vind als ik een ander ergens blij mee kan maken.
En ook dit Jeanetje heeft een grens. Al lijkt dat
misschien niet zo. Maar als ik mijn grens trek is genoeg ook echt genoeg.
Basta, klaar ermee, dan ben je een blinde vlek voor me. Ik zie je gewoon niet
meer.
Kan zijn omdat je me net te vaak beledigd hebt, of te
vaak achter mijn rug om kletste, omdat je nooit doet wat je beloofd of simpel
omdat mijn liefde ineens op is. Klaar ermee, basta.
En weet je wat zo gek is, dat vinden ze dan raar. Zijn ze
beledigd, hoe kan ik het nou maken er klaar mee te zijn. Gaan ze nog meer over
me ouwehoeren. Heerlijke mensen zijn dat. Ik zie ze niet, ik heb er een blinde
vlek voor. Drop dead for my
eyes and i walk over you..Niet aardig he van me. Precies. Want mijn aardigheid en loyaalheid heeft een grens.
Al kan het jaren duren voor je die bereikt heb. Je
kan er zomaar overheen gaan. Dan ben je voortaan in mijn blinde vlek, mijn
dooie hoek.

21 november

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Thu, 20 Oct 2011 21:44:13 +0200

Max Noordhoff, misdaadverslaggever bij de Telegraaf;

"Ze heten verdomme allemaal Polderman in Spaarndam".

21 november

nettiechat@hotmail.com (MissJeanette) — Mon, 17 Oct 2011 21:09:42 +0200

Hotel van de Valk, Haarlem-zuid.

Een moord.

Een gruwelijke moord.