Lieve Heer,

Kan ik even een op een wat bepraten met U. Van vrouw tot God, van mens tot heilige. Even privé met onder 4 ogen?

Ik wil wat van U weten. Iets waar ik niet uit kan komen. Kijk ik snap best dat u de dieren heb gecreëerd, ze zijn ook leuk en die hele evolutie die ze door maken van dino’s tot de huiskat allemaal hartstikke goed bedacht. Ook de vrouw is uitermate goed gelukt. Ook wij vrouwen maakte een evolutie door, we hebben onze BH’s verbrand uiteindelijk en staan ons mannetje. We kunnen veel, willen nog meer en blijven onszelf ontwikkelen.

Maar dan de man. Wat was het idee daarachter? Teveel rode wijn of een briljant idee? De evolutie van de man loopt eeuwen achter, ze lopen nog maar net zonder knots in de rondte en doen vaag over dingen die heel duidelijk moeten zijn. Kijk ik kan me voorstellen dat u destijds al moe aan het worden was van al dat creëren. Misschien ook wel wat aangeschoten. Teveel gegeten misschien. Maar kan u er niet voor zorgen dat u het rechtzet?

Ik weet dat u een druk leven hebt, U bent God dus dat is een hoop verantwoordelijkheid, en best wel druk denk ik zo. Maar als u even een minuutje over hebt, zet het dan even recht.

Dat zou ik als ongelovige heel erg fijn vinden.

Liefs denk ik, MissJ.

Geplaatst door MissJeanette op 21:48 | Reacties (2) | Trackbacks (0)

Er zijn mensen die zich alleen maar inzetten voor zichzelf. Er zijn ook mensen die doen veel meer.

Veel meer

Omdat alle aandacht nodig is. Deze is voor jullie toppers!

Racen tegen Kanker zet zich in om via de motorsport aandacht te vragen voor onderzoek naar kanker, daarbij geven ze gezinnen de dag van hun leven. Lees de site maar na.

Geplaatst door MissJeanette in Bemoeizucht op 17:38 | Reacties (0) | Trackbacks (0)

Mijn jongens. En dan heb ik het niet over mijn boezem, maar over mijn zonen. Mijn jongens zijn natuurlijk en uiteraard de leukste jongens op deze planeet. Doe geen moeite mij te overtuigen van iets anders, dat kan namelijk niet want deze twee zijn niet alleen het leukste, ik heb ze ook nog eens zelf gebaard. En het lijkt wel of ze elke dag wat leuker worden. De oudste was tijdens de vakantie vooral bezig met zoveel mogelijk meisjes scoren en bier drinken. Moet ik me daarvoor schamen? Welnee, hij is netjes, beleefd en vraagt altijd hun telefoonnummer…..of wel een zeer gezonde jongen van bijna 19. En dat ik tijdens de vakantie uitsprak dat ik hoop dat er geen nageslacht volgend jaar zal rondlopen was uiteraard een grapje. Tis mijn jongen, hij doet heus niks met zo’n meisje. Hij wandelt eens om het receptie gebouw hand in hand en daar blijft het dan heus wel bij. (sluit ogen en slaat kruisje) En dan mijn apie, 11 jaar en elk sproetje op zijn neus is een kusje van mij. De mooiste glimlach van de wereld heeft die. Ik had laatst een bloesje aan wat me niet zo lekker zat en ik zei dat tegen mijn moeder, mijn Chris kijkt me aan, kijkt naar het bloesje en zegt;’Goh Mam, nu je het zegt dat bloesje staat je erg ..droog”.  (Ja droog, geen idee wat die precies bedoelde maar het was niet positief en de bloes ging in de voddenbak) Als ik samen met Chris boodschappen doe op de camping stoot die me aan;’Kijk Mam zie je dat meisje daar in dat rose jasje”?……ik knik even en hij verzucht echt;’Nou, die vind ik nou lekker”. Ik verschrik even, mompel iets van “pak je playmobiel nog maar even” en loop snel door. Niet nu al nummer 2 in de pubertijd alsjeblieft. Helaas, het meisje in het rose vestje verdween en pats daar stond een grietje voor de deur van mijn caravan, twee koppen groter dan mijn Chris, brutaal smoelwerk en tietjes….En Chris ging wel even met haar naar de film.

Ik heb de rest van mijn avond in de caravan gezeten me afvragend waar in vredesnaam mijn baby’s zijn gebleven. Niet Chris ook al. Mijn apie, mijn knuffel, mijn ‘ik-hou-meer-van-jouw-mamma’, mijn ‘neenee-Chris-Mamma-houdt-veel-meer-van-jouw’.

Want zo is het, al die bakvissen mogen dan wel aan de deur komen, maar van mama houden ze toch het meest.

Geplaatst door MissJeanette op 22:24 | Reactie (1) | Trackbacks (0)

Het was niks. Gewoon een man die ik wel eens tegenkwam. En dat gebeurde nu ook weer. In een groep, uitgaan. Hij was er ook. Bij een wat romantischer lied lagen ineens zijn armen om me heen. Van achteren zo onder mijn armen door. Ik kijk omhoog, hij keek terug. Ik glimlachte even en keek weer naar het podium.  Ineens een kus, zomaar, omdat ik daar zin in had. Hij ook.

Het was niks. Gewoon een man die ik wel eens tegenkwam.

Geplaatst door MissJeanette op 18:14 | Reacties (2) | Trackbacks (0)

 Steeds meer me ervan bewust dat je het nu uit het leven moet halen, en niet moet wachten.  Komt die bewustzijn vanzelf, door de leeftijd of door het leven? Who cares het is er nu en ik luister ernaar.  Dus ik rij naar Sneek, naar s-Hertogenbosch naar Schagen of naar Amstelveen en als het moet rij ik morgen naar Parijs. Ik laat het leven mij niet leiden  ik leid, de teugels zijn van mij. En ik ben eigen baas.

Een man zei laatst; “ja maar, wat als…”

Mijn antwoord was dat als ik mijn leven zou leiden met dingen als “wat als” dan leef ik in het verleden. Ik wil mijn blik op morgen richten. Nu en morgen, niet gisteren. Uit het ‘gisteren’ neem ik alleen maar de mooie dingen mee. Om te bewaren en te koesteren.

En in het begin was dat niet makkelijk, al klinkt dat wel zo. Maar nu besef ik steeds meer dat ik word wie ik wil zijn. Ik ben die vrouw. Nog steeds een kruitvat vol emoties, en soms nog steeds een dansende losbol. Nog steeds die vrouw die kan huilen om Bambi, en nog steeds die vrouw die je strot afbijt als je aan haar kinderen komt. Nog steeds die vrouw die weet dat ze vrouw is en dat ook uitdraagt, en nog steeds die vrouw die ook soms gewoon in haar joggingpak haar boodschappen doet. Nog steeds die vrouw die geniet van mensen, en nog steeds die vrouw die soms niemand wil zien.

En toch me veel meer bewust van wat ik wil en wie ik ben.  

Geplaatst door MissJeanette op 22:44 | Reacties (0) | Trackbacks (0)