Ik ga niks zeggen over het Nationale Songfestival. Niet omdat ik dat niet zou willen hoor. Ik zou best graag de artiesten willen afkraken en bijvoorbeeld tegen Miss Nepwimpers (Marloes) willen roepen ;’Meid ga in de HEMA maar worst verkopen”. Nee ik ga niks zeggen omdat ik me doodschaam. NATIONAAL betekent van ons allemaal, ons visitekaartje als Nederlanders……om je dood te schamen. Of om je dood te lachen zoals enkele Twittervrienden al riepen.

Ik kon het in ieder geval niet aanzien en keek voor de derde keer naar die heerlijke Hugh Grant in Notting Hill. No nonsens film over de liefde ingepakt met heerlijke Hugh en breedbekkikker Julia.  Ze hebben afgelopen week trouwens opnames gemaakt in het huis van mijn buurvrouw voor een nieuwe dramaserie die vanaf November dacht ik op televisie moet komen. Als je leest waar het over gaat denk je ook waar gaat dit over. “Levenslied” gaat over een zangkoor en de belevenissen van de leden. Ik viel al in slaap. Tot ik de hoofdrolspelers door mijn straat zag lopen. Anna Drijver, Peter Faber, Cees Geel, Antonie Kamerling. Hmmm, toch wel grote namen. Mooie Anna speelde de rol van Kluun’s vrouw recent en Cees Geel laat me altijd glimlachen.  Anna liep steeds langs mijn keukenraam voor een scene en jee, dat is echt een knappe meid. Aardig ook.

Moe uit mijn werk, boodschappen tassen, haar in sliertjes, meteen de keuken in om een afwas van een dag daarvoor weg te werken en dan loopt Anna langs. Steeds weer. En maar glimlachen. Kut.

This entry was posted by MissJeanette aan Zondag, 7 februari 2010 op 22:57. You can leave a response, or trackback from your own blog.