Ongeloof....maar waar.

Moeder van 46 gaat samen met dochter van 12, boodschappen doen voor het weekend bij een lokaal supermarktje. Chips, kaas, wijntje......affijn de bekende weekend lekkere dingen. Bij de kassa mag ze geen wijn kopen want haar dochter kan zich niet legitimeren en de wijn kan wel eens voor die dochter zijn......Ik denk nog wat een overijverige supermarkt eigenaar. Niets is minder waar.

Ik hoor dat verhaal via Facebook en nu blijkt dat dat meer gebeurt. Albert Heijn heeft zelfs daar een beleid in. Dit vond ik op het Internet; http://www.liberalemedia.nl/mens-en-maatschappij/1002-albert-heijn-slaat-door-in-handhaving-drank-en-horecawet

Dus als ik bijvoorbeeld mijn boodschappen haal en mijn 13 jarige zoon gaat gezellig mee, kan ik geweigerd worden een flesje 43 te kopen. Of een fles bailey. Of een kratje bier.

En als ik hem niet meeneem, maar ze het vermoeden hebben dat ik een zoon heb van 13...........jawel. Ook dan kunnen ze je weigeren!!!!! Ik moest eerst lachen om het verhaal, nu niet meer. Betutteling, ik gruwel ervan.

Geplaatst door MissJeanette in Bemoeizucht op 17:28 | Reacties (0) | Trackbacks (0)

Geplaatst door MissJeanette in Bemoeizucht op 16:48 | Reacties (0) | Trackbacks (0)

Zag het lente worden, en toen een mindere zomer, heb plezier gehad en heb gedanst tot mijn voeten zeer deden, heb verdriet gehad en nieuwe herinneringen, zag de jongens weer een jaar ouder worden en  zag meer grijze haren, heb nieuwe vrienden gemaakt en ging hardlopen, werd terug op de grond gesmeten en moest flink pas op de plaats nemen, heb gelachen en gedroomd, en kan niet wachten op een vers jaar. Kan niet wachten op de lente.

Fijne jaarwisseling en een geweldig 2012, maak mooie herinneringen.

MissJ.

Geplaatst door MissJeanette in Thuis op 09:41 | Reacties (0) | Trackbacks (0)

Moe zijn bij het wakker worden sochtends, ik wist al niet beter. Het hoorde er dacht ik bij, en doorgaan. Doorgaan, doorgaan. En ineens reed de trein zonder mij verder, op een zijspoor. Je mag niet meer mee. Het heet officieel een burn-out. Ik krijg het mijn strot nog niet uit. Ik zag dubbel, mijn gezichtsveld was beschadigd, mijn linkerbeen en linkerarm leefde een eigen leven, en ik was zo verdomde moe. “Dat was jammer”, zei ik tegen de haptonoom, ‘heel jammer”. Hij haalde zijn wenkbrauwen op en vond dat ik te ver heen was.

Langzaam komt het besef, ik kan niet meer. Mijn oplaadbare batterij laad niet meer op. Wat ontspannen betekent ben ik lang geleden al verloren. Een psycholoog moet er gezocht, die zal me wel even weer in balans brengen. Maar ook zei zag al in dat dit niet binnen een week geneest.

Ik ben al 2 maanden thuis, en nog elke dag bij het wakker worden denk ik dat ik gisteren nog aan het werk was. En nog altijd moe. Het is gekomen zoals het leven gekomen is, de afgelopen 10 jaar waren niet makkelijk. Maar ik moet nu vooruit kijken, niet naar volgende week, maar naar morgen. Het glas is halfvol nog steeds, ik heb tenslotte voor hetere vuren gestaan, hier kom ik ook wel doorheen. Maar nog steeds wil het niet wennen in mijn hoofd. Ik een burn-out? IK!!! Doe normaal, vrouwen als IK zijn sterk, te sterk daarvoor.

Maar ik ben niet sterk nu, en een vriend zei tegen mij; “wat zou dat, dan ben je maar even niet sterk, dat is toch niet erg”?

Nee, eigenlijk niet.

Geplaatst door MissJeanette in Thuis op 13:23 | Reacties (0) | Trackbacks (0)

Voor het eerst na 20 jaar naar de sauna. Oh help, durf ik dat wel. Maar het wel willen. Zonnebankje pakken, kritisch scheren, en gaan.  Samen met een vriendin van wie ik wist dat ik in haar flow wel mee kon. In de auto zegt ze ineens;’oh die en die komt ook misschien, leuke vent, een vriend van me”. Ik knik, maar inwendig gaan alle alarmbellen af, ken ik hem, wie is dat, is die lekker want dan ga ik stuk etc etc. Stoer vraag ik alleen of ik hem ken, en dat werd ontkent. We zien wel denk ik.

Bij de receptie word de hele boel uitgelegd en we gaan naar de kleedruimte. Allemaal kastjes met codes en daar moet de hele boel uitgetrokken worden. In een flits schiet door me heen, zou het zo ook gaan in een parenclub. Ik schud het van me af en stap uit mijn slipje. Badjas om en op verkenning. Dwars door het restaurant de toegangsdeur zoeken, die zo klein is dat je bijna moet bukken, en daar is het behaaglijk warm. Allemaal kapstokken met badjassen eraan hangend. Als een stilleven. En overal deuren waar blote mensen in of uitkomen lopen. Ik doe een schietgebedje en gedraag me of ik er dagelijks kom. We spotten het stoombad en ik besluit dat ik daar als eerste in wil, zoveel stoom dat je toch niks ziet…..ik loop naar het kapstokhaakje pal naast de ingang en hang stoer mijn badjas op, klaar om naar binnen te duiken:”Oh ja, eerst douchen zegt mijn vriendin…..”, en ik sterf een beetje, de douches zijn buiten mijn comfort-zone.  Ach, wat moet dat moet, en ik vraag me af wat ik erger vind naar de tandarts of dit. Na het douchen in het stoombad trek ik bij, en langzaam voel ik alles wegglijden. Monter stap ik na het stomen vlot onder de douche en is de schaamte voorbij. We zwemmen, we stomen, en we relaxen, veel later tijdens de lunch in mijn badjas merk ik niet eens op dat mijn badjas openhangt en mijn borsten zichtbaar zijn. Ik voel me heerlijk.

We kijken een film op heerlijke hangbanken en plots staat daar ‘de vriend’ voor me neus. Mijn god, nu die drempel weer nemen, en Jezus, tis nog een lekker ding ook. Ik vervloek mijn vriendin even en glimlachend kijk ik hem aan. In mijn kop al duizend excuses waarom ik niet meer mee de sauna in ga. Maar ik ben geen mietje, en de heilige maagd Maria al helemaal niet. We trekken onze badjassen uit voor de 23^ste keer die dag en duiken we de sauna in, nu ligt er tussen ons in een hele mooie vent, en mijn ogen vallen loom dicht.

Geplaatst door MissJeanette in Thuis op 08:36 | Reacties (0) | Trackbacks (0)