Bijstandsnorm

Woensdag, 22 februari 2012

Per 1 Juli gaan heel veel kinderen die nog thuiswonen alle kosten betalen voor hun vader/moeder of beide ouders. De huur, het huishouden, alles.

Nieuwe wetgeving.

Voorbeeld;

Moeder is ontslagen na 20 jaar bij de Post, en ontvangt nu een bijstandsuitkering. Haar zoon is 19 en heeft een baan op kantoor, hij verdient daarbij 1380,- netto. Dat is meer dan de norm voor een eenoudergezin dus moeder verliest haar complete bijstandsuitkering en de nog inwonende zoon kan alles gaan betalen.

Voorbeeld;

Vader en moeder in de bijstand. 2 kinderen van 18 en 15. Die van 18 verdient 1000,- per maand en die van 15 verdient 500,- per maand.

Samen (want het heet nu gezinsnorm) is dat 1500,-, meer dan de norm dus vader en moeder verliezen hun complete uitkering en de kinderen moeten alles betalen.

Ook ik krijg een aanvullende uitkering, ook mijn oudste zoon werkt. Ook ik loop hier tegenaan. Mijn zoon die wat opzij probeert te zetten moet voor mij gaan betalen. Op zichzelf gaan wonen is nog niet aan de orde, want een huisje huren is nog niet zo eenvoudig als starter. Mijn oudste zoon is nu verplicht al zijn inkomsten en bezittingen op te geven aan de sociale dienst, waarna ze mijn aanvullende uitkering weg zullen halen. Doen we dit niet, dan halen ze ook mijn aanvullende uitkering weg. Onze keus is dus duidelijk, wij gaan niet meewerken.

Ik ga geen discussie aan over mensen die onterecht in de bijstand zitten, om de simpele reden dat met alle ontslagen het tegenwoordig al heel moeilijk is om een baan te vinden. Deze wetgeving is voor zover ik kan beoordelen, stiekem zonder ruchtbaarheid erdoor gedrukt. Of zoals iemand opmerkte, we gaan terug naar 1920, kinderen draaien op voor de ellende van hun ouders. Is dit eerlijk, kan mijn zoon nog wel een toekomst opbouwen als die voor mij moet zorgen en zijn broertje? Ik zal meer uren gaan werken, dat is niet de discussie verder, maar het zal niet simpel zijn om een baan te vinden die mij boven de norm zet voor een gezin. Ik zal zoveel meer moeten gaan werken dan dat ik mijn puberzoon veel minder zal zien, en het huishouden zal opgevangen moeten worden door dezelfde puberzoon van 13.

Schoften. Ik verwacht dat al snel alle jongeren die in deze situatie terecht komen hun baan gaan opzeggen en ook thuis gaan lopen. Wat heeft het voor zin om te werken dan nog, het geld wat ze verdienen moet compleet naar pa of ma. Ze kondigen trouwens tevens aan strenge huisbezoeken te gaan doen, voor als kinderen plotseling zijn uitgeschreven, komen ze je huis bekijken, hoeveel bedden er staan! Nogmaals, een zeer schofterige wetgeving.En de kinderen die onze toekomst moeten zijn, zijn de dupe.

Oh, het gat van Griekenland zal wel kleiner worden erdoor.

Drank maakt meer kapot dan .....je denkt.

Zaterdag, 21 januari 2012

Ongeloof....maar waar.

Moeder van 46 gaat samen met dochter van 12, boodschappen doen voor het weekend bij een lokaal supermarktje. Chips, kaas, wijntje......affijn de bekende weekend lekkere dingen. Bij de kassa mag ze geen wijn kopen want haar dochter kan zich niet legitimeren en de wijn kan wel eens voor die dochter zijn......Ik denk nog wat een overijverige supermarkt eigenaar. Niets is minder waar.

Ik hoor dat verhaal via Facebook en nu blijkt dat dat meer gebeurt. Albert Heijn heeft zelfs daar een beleid in. Dit vond ik op het Internet; http://www.liberalemedia.nl/mens-en-maatschappij/1002-albert-heijn-slaat-door-in-handhaving-drank-en-horecawet

Dus als ik bijvoorbeeld mijn boodschappen haal en mijn 13 jarige zoon gaat gezellig mee, kan ik geweigerd worden een flesje 43 te kopen. Of een fles bailey. Of een kratje bier.

En als ik hem niet meeneem, maar ze het vermoeden hebben dat ik een zoon heb van 13...........jawel. Ook dan kunnen ze je weigeren!!!!! Ik moest eerst lachen om het verhaal, nu niet meer. Betutteling, ik gruwel ervan.

Mevrouw Willeke van Ammelrooy

Dinsdag, 10 januari 2012

Gisterenavond opnieuw gekeken naar Beatrix, Oranje onder vuur.
Het verhaal van de Oranjes boeit me niet zoveel, Bastiaan Ragas waar ik normaal wel van geniet als ik naar hem kijk pakt de rol van Willem Alexander niet helemaal. Te overtrokken. Maar een dame stijgt ver boven de rest uit...Willeke van Ammelrooy. Je kijkt met het besef dat ze acteert, maar verdomd wat doet ze dat goed. In de huid van Beatrix kruipt ze. Laten daar de aankomende Goede Tijden talentjes maar eens verplicht urenlang naar kijken. Dat is acteren. Respect!

30-12-2011

Vrijdag, 30 december 2011

Zag het lente worden, en toen een mindere zomer, heb plezier gehad en heb gedanst tot mijn voeten zeer deden, heb verdriet gehad en nieuwe herinneringen, zag de jongens weer een jaar ouder worden en  zag meer grijze haren, heb nieuwe vrienden gemaakt en ging hardlopen, werd terug op de grond gesmeten en moest flink pas op de plaats nemen, heb gelachen en gedroomd, en kan niet wachten op een vers jaar. Kan niet wachten op de lente.

Fijne jaarwisseling en een geweldig 2012, maak mooie herinneringen.

MissJ.

Opgebrand

Woensdag, 28 december 2011

Moe zijn bij het wakker worden sochtends, ik wist al niet beter. Het hoorde er dacht ik bij, en doorgaan. Doorgaan, doorgaan. En ineens reed de trein zonder mij verder, op een zijspoor. Je mag niet meer mee. Het heet officieel een burn-out. Ik krijg het mijn strot nog niet uit. Ik zag dubbel, mijn gezichtsveld was beschadigd, mijn linkerbeen en linkerarm leefde een eigen leven, en ik was zo verdomde moe. “Dat was jammer”, zei ik tegen de haptonoom, ‘heel jammer”. Hij haalde zijn wenkbrauwen op en vond dat ik te ver heen was.

Langzaam komt het besef, ik kan niet meer. Mijn oplaadbare batterij laad niet meer op. Wat ontspannen betekent ben ik lang geleden al verloren. Een psycholoog moet er gezocht, die zal me wel even weer in balans brengen. Maar ook zei zag al in dat dit niet binnen een week geneest.

Ik ben al 2 maanden thuis, en nog elke dag bij het wakker worden denk ik dat ik gisteren nog aan het werk was. En nog altijd moe. Het is gekomen zoals het leven gekomen is, de afgelopen 10 jaar waren niet makkelijk. Maar ik moet nu vooruit kijken, niet naar volgende week, maar naar morgen. Het glas is halfvol nog steeds, ik heb tenslotte voor hetere vuren gestaan, hier kom ik ook wel doorheen. Maar nog steeds wil het niet wennen in mijn hoofd. Ik een burn-out? IK!!! Doe normaal, vrouwen als IK zijn sterk, te sterk daarvoor.

Maar ik ben niet sterk nu, en een vriend zei tegen mij; “wat zou dat, dan ben je maar even niet sterk, dat is toch niet erg”?

Nee, eigenlijk niet.